Bittersweet. That's how my year went.
I've survived another year knowing that life goes around. I never analyzed the nitty-gritty details of how life puts you in the right perspective until the inevitable happens, until you realize that our life is indeed numbered.
I lost my friend, my roommate, my sister. She was eaten up alive by the mountains when Pepeng hit Benguet last October. No words could describe how my world turned upside down. I've never seen her for two years. We talked, we cried, and we laughed together despite the distance. We both planned to meet this Christmas. But looks like this Christmas will be different.
I found my partner. This year, I fell in love with the same man thrice. The first time is when he dropped me off to the airport. I loved the way he just stared at me on my way up to boarding area. The second time was when I knew he wanted to pick me up from the airport even when Ondoy was strongly hitting the ground. The third was when he knew I wasn't feeling well and he came barging in the house; first smiling at my friends then second wearing that worried face when it was just me who was in front of him.
Kids. I held a baby last night. He was still amidst the noise of people who were busy partying. He was just there sucking his thumb and laying his right cheek on my right shoulder. If a photo was taken, it would seem like the perfect family. S, me and the baby. I realized then that I would love to have my little lou someday.... soon...
I've finished my MS degree. A degree I worked painstakingly for the last two years, with hurts and pains on the side. It was one thing I was proud. But a friend reminded me that my degree shouldn't confine me on sitting a chair and signing and writing stuff. Being a sister, a friend, a mother is career in itself.
I could write lots of things, but one thing is for sure.... LIFE REALLY DOESN'T TURN OUT THE WAY WE PLAN...
Friday, December 18, 2009
Tuesday, August 18, 2009
LETTING GO...
I sit here staring at clouds… any moment; I know that it will rain. Just like the weather, my life is just so unpredictable. I get swept of my feet, the next thing I know, am scared as hell!
I have been expecting things for almost my entire life. Things that would bring justice to where I am or simple things that would sweep me from the sanity of which I am boxed in…
There were choices I had to make; some didn’t turn out so well. But that doesn’t mean I regret doing them. I believe that without those who have been part of my choices, I won’t be who I am today…
Right now, I am going to make a big one.. a major choice.. One that says “do or die…” (something to that effect, forgive the exaggeration). People might say that it won’t be for me or am far better of without it or they can’t just picture me being there or something… But what they don’t see is the simplicity of it all.
They see complications. I see simplicity.
They see fear. I see chances to overcome them.
They differences. I see similarities.
They see dominance. I see fair share.
They see things from different perspectives. I see only one thing.
I get that they are scared. I get that maybe this isn’t the time yet. Well, good news, there’s no better time than now, I believe that it’s time to let go…
I have been expecting things for almost my entire life. Things that would bring justice to where I am or simple things that would sweep me from the sanity of which I am boxed in…
There were choices I had to make; some didn’t turn out so well. But that doesn’t mean I regret doing them. I believe that without those who have been part of my choices, I won’t be who I am today…
Right now, I am going to make a big one.. a major choice.. One that says “do or die…” (something to that effect, forgive the exaggeration). People might say that it won’t be for me or am far better of without it or they can’t just picture me being there or something… But what they don’t see is the simplicity of it all.
They see complications. I see simplicity.
They see fear. I see chances to overcome them.
They differences. I see similarities.
They see dominance. I see fair share.
They see things from different perspectives. I see only one thing.
I get that they are scared. I get that maybe this isn’t the time yet. Well, good news, there’s no better time than now, I believe that it’s time to let go…
Tuesday, July 14, 2009
STRESS
Okey... Ni hindi ko alam kung saan ako magsisimula.
I was about to rant on my zits and how I got frustrated on having an underarm wax tapos makakabasa ako ng comment dito sa blog ko. Ako naman, eh di mega patol at nakinig sa kantang Wedding Dress (which, by the way is a good song)... Pero naman, ang message naman... pwede? nakakapressure. Nakakadagdag sa pimpols sa mukha ko... I've had a lot of stress lately tapos madadagdagan pa ng salitang "wedding"???????!!!!!!!!! Hindi lang iyon ha, pati ung dalawang kanta... malaman... sa totoo lang... isa lang ang taong naiisip ko sa ngayon... at hindi ko alam paano magreact... pero anyway, past is past...
So moving on, my ZITS... grabe, in my 26 years of existence.. N.A.K.A.K.A.L.O.K.A!!!!!!!! hindi lang nakakadagdag sa stress na dala ng aking data gathering kundi pati na rin ang sakit na dulot sa mukha ko... feeling ko gumagapang lang ang bacteria sa ilalim na aking kutis...
Underarm wax... sa tagal ko ng nagpapawax eh aba! ngayon lang talaga ako nasaktan ng bonggang-bongga.. hindi na talaga ako ulit pupunta doon!!!!! promise!!!! ever... battered ang aking kili-kili ngayon at ako'y awang-awa... hay...
I was about to rant on my zits and how I got frustrated on having an underarm wax tapos makakabasa ako ng comment dito sa blog ko. Ako naman, eh di mega patol at nakinig sa kantang Wedding Dress (which, by the way is a good song)... Pero naman, ang message naman... pwede? nakakapressure. Nakakadagdag sa pimpols sa mukha ko... I've had a lot of stress lately tapos madadagdagan pa ng salitang "wedding"???????!!!!!!!!! Hindi lang iyon ha, pati ung dalawang kanta... malaman... sa totoo lang... isa lang ang taong naiisip ko sa ngayon... at hindi ko alam paano magreact... pero anyway, past is past...
So moving on, my ZITS... grabe, in my 26 years of existence.. N.A.K.A.K.A.L.O.K.A!!!!!!!! hindi lang nakakadagdag sa stress na dala ng aking data gathering kundi pati na rin ang sakit na dulot sa mukha ko... feeling ko gumagapang lang ang bacteria sa ilalim na aking kutis...
Underarm wax... sa tagal ko ng nagpapawax eh aba! ngayon lang talaga ako nasaktan ng bonggang-bongga.. hindi na talaga ako ulit pupunta doon!!!!! promise!!!! ever... battered ang aking kili-kili ngayon at ako'y awang-awa... hay...
Monday, July 6, 2009
Monday, June 29, 2009
RANDOM STUFF...
So, it's been weeks since I last had a post here. Anyway, for starters...
1. Pabalik ako sa Manila galing Nueva Ecija noong Biyernes. As usual, inabot kami ng dinner sa NLEX. So Chowking ang pinili ko... So mega pila ganyan. Ung mga sumunod sa akin, noong una, akala ko mga Koreano kasi nga iba ung lengwahe. So deadma. Habang nasa pila, aba, umubo, eh feel na feel pa ng hair particles ko sa batok ang kanyang ubo... (anak ng tinola naman... eh praning pa man din ako ngayon dahil sa A H1N1 virus na yan)... kairita di ba? So deadma. Tapos na akong magbigay ng order ko... so sila naman...
"Uhm, isang order ng lauriat tsaka, BURGER..."
With all my glamour and poise, hahahah! gusto kong lingunin at sabihing "heller? mukha bang jollibee or mcdo ito?" LOL...
So, swabe akong lumingon (kunwari hindi sila ang tinitignan ko)! Ayun, mga pinay pala at iba ang ayos... so may hinala na ako kung ano sila... nang matapos akong kumain, paglabas ko... ayun nga.. tama hinala ko... may mga kaupo silang apat na hapon... =p
2. TRANSFORMERS 2! Alam niyo namang hayok ako sa sine di ba? So kasama ko si L and A na nanood (actually, take two na nila... kung hindi ba naman sila adik... )... So silence.. ganyan, simula na ang sine...
Katabi ko si A at ang katabi ni A ay mag-ina.. kakasimula pa lang ng sine eh humirit na ang nanay: "Si Optimus Prime yan oh"... sa isip-isip ko "nyah! eh hindi siya yan ah!"... eh etong si A, nairita,,, katabi lang niya eh... so sabi niya "Could you lower your voice a little bit...".. So tumahimik...
Pero wait, there's more... nagsalita ulit ung nanay, palingon pa lang si A ng remasbak ang nanay kay A... "Do you mind? I'm talking to my daughter here. Malakas ang sounds eh kaya hindi niya ako marinig..." hindi ko alam kung ilang decibels un pero
rinig iyon, five seats away... hahahaha... ako naman (sa isip-isip ko) "heller? nasa sinehan ka, what do you expect? talagang malakas ang soundz noh!". Mano lang bang mag-whisper with wings siya, di ba?
So, dahil mabait si A, lumipat na lang siya... ako din, lumipat kasi hindi ko matake na ung left ear ko eh naiistorbo... at ung right ear ko.. hindi.. lol!
3. MJ... a lot of posers got out from their shell the moment they knew that the king of pop died... Nasa odyssey kami ni A at L... namimili ng dvds nang makita nila na may isang namimili na panay MJ albums ang hawak... i mean, heller? parang nagpapanic buying ata ang mga tao ngayon...
anyway, moving on... so sabi ni L "hay naku, mga poser talaga oo..." kako, "oh, bakit naman?"... "Ate, kung fan ka na ni MJ noon pa, aba dapat may collection ka na ng album niya noh... hindi ung alam mong namatay eh ayan at nagbibibili ka..."... may point nga... =p
1. Pabalik ako sa Manila galing Nueva Ecija noong Biyernes. As usual, inabot kami ng dinner sa NLEX. So Chowking ang pinili ko... So mega pila ganyan. Ung mga sumunod sa akin, noong una, akala ko mga Koreano kasi nga iba ung lengwahe. So deadma. Habang nasa pila, aba, umubo, eh feel na feel pa ng hair particles ko sa batok ang kanyang ubo... (anak ng tinola naman... eh praning pa man din ako ngayon dahil sa A H1N1 virus na yan)... kairita di ba? So deadma. Tapos na akong magbigay ng order ko... so sila naman...
"Uhm, isang order ng lauriat tsaka, BURGER..."
With all my glamour and poise, hahahah! gusto kong lingunin at sabihing "heller? mukha bang jollibee or mcdo ito?" LOL...
So, swabe akong lumingon (kunwari hindi sila ang tinitignan ko)! Ayun, mga pinay pala at iba ang ayos... so may hinala na ako kung ano sila... nang matapos akong kumain, paglabas ko... ayun nga.. tama hinala ko... may mga kaupo silang apat na hapon... =p
2. TRANSFORMERS 2! Alam niyo namang hayok ako sa sine di ba? So kasama ko si L and A na nanood (actually, take two na nila... kung hindi ba naman sila adik... )... So silence.. ganyan, simula na ang sine...
Katabi ko si A at ang katabi ni A ay mag-ina.. kakasimula pa lang ng sine eh humirit na ang nanay: "Si Optimus Prime yan oh"... sa isip-isip ko "nyah! eh hindi siya yan ah!"... eh etong si A, nairita,,, katabi lang niya eh... so sabi niya "Could you lower your voice a little bit...".. So tumahimik...
Pero wait, there's more... nagsalita ulit ung nanay, palingon pa lang si A ng remasbak ang nanay kay A... "Do you mind? I'm talking to my daughter here. Malakas ang sounds eh kaya hindi niya ako marinig..." hindi ko alam kung ilang decibels un pero
rinig iyon, five seats away... hahahaha... ako naman (sa isip-isip ko) "heller? nasa sinehan ka, what do you expect? talagang malakas ang soundz noh!". Mano lang bang mag-whisper with wings siya, di ba?
So, dahil mabait si A, lumipat na lang siya... ako din, lumipat kasi hindi ko matake na ung left ear ko eh naiistorbo... at ung right ear ko.. hindi.. lol!
3. MJ... a lot of posers got out from their shell the moment they knew that the king of pop died... Nasa odyssey kami ni A at L... namimili ng dvds nang makita nila na may isang namimili na panay MJ albums ang hawak... i mean, heller? parang nagpapanic buying ata ang mga tao ngayon...
anyway, moving on... so sabi ni L "hay naku, mga poser talaga oo..." kako, "oh, bakit naman?"... "Ate, kung fan ka na ni MJ noon pa, aba dapat may collection ka na ng album niya noh... hindi ung alam mong namatay eh ayan at nagbibibili ka..."... may point nga... =p
Thursday, June 18, 2009
ANG UMAGAW SA AKING UPUAN...
So kaninang umaga, maaga akong naihatid ni manong driver. 1015 am ang aking flight pero 630 am ay nakacheck in na ako. Siyempre, gusto ko as usual, window seat... yan ang benepisyong nakukuha ng mga early birds... pero not until today...
So boarding ganyan, pasok. As usual, excited ako (kahit ubod ang reklamo ko na mahirap ang magbyahe ng magisa). Aba! At nang makita ko ang aking upuan. MAY NAKAUPO NA... So sabi ko "that's my seat, my seat number is 35 K", sumagot ang lalaki "ah, yes, see it's K..." sabay turo sa letrang nakatapat sa kanyang ulo... aba... alam ko .. un nga di ba? K? in short, UPUAN KO YAN... so, dahil mabait ako at ayaw ko ng gulo (dahil nakakasira ng ganda), hinayaan ko siya... so goodbye window seat...
Pero, wait, there's more. I just don't get this "stealing" but also free "annoyance"... Aba, eh di may arm rest ganyan... so dahil ako'y nagbabasa, gusto kong balanse ang aking libro sa kamay, aba! ang lolo mo ay nilagay din ang kamay sa gitnang arm rest! (sa susunod dapat hiwalay talaga ang mga upuan!)... eh di siyempre, nagkiss ang aming mga siko (like, ewwww....).... so dahil irita na nga ako, eh talaga namang sinasagad ang pasyensya ko... so inalis ko ang kamay ko, aba, inalis rin niya! ABA .... mukhang away ata gusto nito... so hinayaan ko.. then maya-maya, nagsalita siya ng mag-isa.. (hindi ko sure kung kausap niya ung tao sa harap)... so ayan... nasagot ang mga katanungan ko...
Pero wag ka, eto pa... eh di siyempre, 5 oras lang tulog ko... kapag ganun, eh ehem.. lubayan si loumeng... so gusto kong matulog ganyan, as in nakukuha ko na tulog ko, aba! close-open ung window... !!!! kaloka talaga... ever!
Wish ko lang... sana hindi ganito pagbalik ko sa Luzon... sana, gwapo na mabait na friendly ang makakatabi ko...
So boarding ganyan, pasok. As usual, excited ako (kahit ubod ang reklamo ko na mahirap ang magbyahe ng magisa). Aba! At nang makita ko ang aking upuan. MAY NAKAUPO NA... So sabi ko "that's my seat, my seat number is 35 K", sumagot ang lalaki "ah, yes, see it's K..." sabay turo sa letrang nakatapat sa kanyang ulo... aba... alam ko .. un nga di ba? K? in short, UPUAN KO YAN... so, dahil mabait ako at ayaw ko ng gulo (dahil nakakasira ng ganda), hinayaan ko siya... so goodbye window seat...
Pero, wait, there's more. I just don't get this "stealing" but also free "annoyance"... Aba, eh di may arm rest ganyan... so dahil ako'y nagbabasa, gusto kong balanse ang aking libro sa kamay, aba! ang lolo mo ay nilagay din ang kamay sa gitnang arm rest! (sa susunod dapat hiwalay talaga ang mga upuan!)... eh di siyempre, nagkiss ang aming mga siko (like, ewwww....).... so dahil irita na nga ako, eh talaga namang sinasagad ang pasyensya ko... so inalis ko ang kamay ko, aba, inalis rin niya! ABA .... mukhang away ata gusto nito... so hinayaan ko.. then maya-maya, nagsalita siya ng mag-isa.. (hindi ko sure kung kausap niya ung tao sa harap)... so ayan... nasagot ang mga katanungan ko...
Pero wag ka, eto pa... eh di siyempre, 5 oras lang tulog ko... kapag ganun, eh ehem.. lubayan si loumeng... so gusto kong matulog ganyan, as in nakukuha ko na tulog ko, aba! close-open ung window... !!!! kaloka talaga... ever!
Wish ko lang... sana hindi ganito pagbalik ko sa Luzon... sana, gwapo na mabait na friendly ang makakatabi ko...
Tuesday, June 16, 2009
TRAVEL
Masaya ang maglakbay. Ang sumakay sa eroplano. Un nga lang kasi, minsan, ngaragan din, kailangang gumising ng maaga pero ang pinakamasaklap ay ang bumiyahe nang magisa... Wala kang makausap. Pinapatay mo ang oras na nakatunganga ka... Ang mahirap rin kasi minsan kapag nakatanga ka, naprapraning ka rin kasi kung anu-ano ang pwedeng pumasok sa isip mo...
Eh sa may ipod or mp3 naman kaso... mabibingi ka or masisira naman ang tainga mo kung lumagpas ka ng isang oras kakarinig ng kanta.
Eh sa may cellphone, maglaro ka or di kaya magtext? Okey sana kung unli eh kung sa kuripot ako sa load?
Eh sa may libro... eh di magbasa... pwede... un nga lang kasi minsan, ang mga librong gusto kong basahin eh mas malaki pa kaysa sa wallet ko...
Eh kung ung maliit? ah eh.. pwede rin... pero anong libro?
Ganyan ang mga kapraningan ko kung nagbibiyahe ng magisa... Minsan naman gusto kong maging friendly sa seatmate ko... kaso sabi ng tita ko "Don't talk to strangers"... hahahaha... Ah, basta, bahala na nga lang si batman...
Subscribe to:
Posts (Atom)
